ترجمه : 73 - و به سوى ( قوم ) ثمود برادرشان صالح را فرستاديم گفت اى قوم من ! خدا را بپرستيد كه جز او معبودى براى شما نيست ، دليل روشنى از طرف پروردگار براى شما آمده : اين « ناقه » الهى براى شما معجزه اى است ، او را به حال خود واگذاريد كه در سرزمين خدا ( از علفهاى بيابان ) بخورد و آن را آزار نرسانيد كه عذاب دردناكى شما را خواهد گرفت ! 74 - و بخاطر بياوريد كه شما را جانشينان قوم عاد قرار داد و در زمين مستقر ساخت ، كه در دشتهايش قصرها براى خود بنا مىكنيد و در كوه‌ها براى خود خانه‌ها مىتراشيد ، بنا بر اين نعمتهاى خدا را متذكر شويد و در زمين فساد نكنيد . 75 - ( ولى ) اشراف متكبر قوم او ، به مستضعفانى كه ايمان آورده بودند گفتند آيا ( راستى ) شما يقين داريد صالح از طرف پروردگار خود فرستاده شده است ؟ آنها گفتند : ما به آنچه او بدان ماموريت يافته ايمان آورده‌ايم . 76 - متكبران گفتند ( ولى ) ما به آنچه شما به آن ايمان آورده‌ايد كافريم ! 77 - سپس « ناقه » را پىكردند و از فرمان پروردگارشان سرپيچيدند و گفتند اى صالح اگر تو از فرستادگان ( خدا ) هستى آنچه ما را با آن تهديد مىكنى بياور ! 78 - سرانجام زمينلرزه آنها را فرا گرفت و صبحگاهان ( تنها ) جسم بىجانشان در خانه هاشان باقى مانده بود ! 79 - ( صالح ) از آنها روى برتافت و گفت اى قوم ! من رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ كردم و شرط خيرخواهى را انجام دادم ولى ( چكنم ) كه شما خيرخواهان را دوست نداريد . تفسير : سرگذشت عبرتانگيز قوم ثمود در اين آيات به قيام « صالح » پيامبر بزرگ خدا در ميان قوم « ثمود »